W granicach aglomeracji warszawskiej wskazano Kanał Nowe Ujście. Odcinek ten znajduje się w systemie odprowadzania i rozdziału wód powiązanym z doliną Wisły i należy do najbardziej przekształconych technicznie fragmentów sieci wodnej regionu. Planowane działania obejmują poprawę przepływu, zwiększenie zdolności retencyjnych oraz przywracanie warunków sprzyjających naturalnym procesom wodnym. W tej samej części województwa wyznaczono również Łasicę do Kanału Zaborowskiego, położoną na zachód od stolicy, w strefie oddziaływania Kampinoskiego Parku Narodowego. Ten odcinek ma szczególne znaczenie dla utrzymania odpowiednich stosunków wodnych w obszarach bagiennych i leśnych.
Na północny zachód od Warszawy zaznaczono Kanał Kromnowski oraz Seracz. Oba cieki znajdują się w obszarze dolin nizinnych, gdzie renaturyzacja ma poprawić naturalne rozlewanie się wody i ograniczyć skutki okresowych niedoborów wilgoci w gruntach.
W części wschodniej regionu, w rejonie Siedlec, mapa (patrz na końcu artykułu) pokazuje kilka odrębnych projektów. Kostrzyń do Dopływu z Osińskiego obejmuje odcinek dolinny wymagający poprawy ciągłości hydrologicznej, natomiast Helenka znajduje się w grupie mniejszych cieków przewidzianych do przywracania naturalnej struktury koryta. W tym samym obszarze zaplanowano także przedsięwzięcie polegające na odtworzeniu raf kamiennych jako siedliska dla głowacz białopłetwy. Jest to działanie biologiczno-hydrotechniczne, którego celem jest stworzenie stabilnych warunków dla gatunku wymagającego chłodnej, dobrze natlenionej wody i zróżnicowanego dna.
Na południowo-wschodnim Mazowszu wskazano projekt odtworzenia tarliska ryb litofilnych w rejonie Nowej Suchej. Ten typ działań polega na odbudowie żwirowych fragmentów dna oraz poprawie przepływu, tak aby stworzyć warunki do naturalnego rozrodu gatunków wymagających twardego podłoża.
W północnej części województwa zaznaczono Raciążnicę do Dopływu z Niedróża Starego. Ten odcinek należy do systemu rzecznego północnego Mazowsza, gdzie przewiduje się zwiększenie retencji krajobrazowej i ograniczenie nadmiernego odpływu po intensywnych opadach.
W północno-wschodniej części regionu planowane działania obejmują Jastrząbkę w pobliżu Ostrołęki oraz Trzciankę koło Ostrowa Mazowieckiego. Na mapie oba punkty znajdują się w strefie mniejszych cieków o istotnym znaczeniu dla lokalnych układów wodnych, gdzie nawet niewielkie zmiany w geometrii koryta wpływają na warunki retencyjne całego otoczenia.
źr. IMGW
Komentarze (0)
Wysyłając komentarz akceptujesz regulamin serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania. Jak to zrobić dowiesz się w zakładce polityka prywatności.